فصل هفتم « 1 » ) در اقسام غلبه در تير انداختن و آن بر سه قسم است : اوّل : مبادرت ، مثل آنكه گويد : هر كس پنج تير از جملهء بيست تير بيشتر بزند او سابق است و عوض مال از او است ، پس اگر يكى از ايشان پنج تير از جملهء ده تير بزند و ديگرى چهار تير از جملهء ده تير بزند ، اوّل سابق است ، و اكمال در اين صورت لازم نيست . دوم : محاطّه ، يعنى كم كردن آنچه برابر زنند ، مثل آنكه گويد : هركه پنج تير از بيست تير بزند سابق است ، پس اگر هردو پنج تير از ده تير بزنند طرح مىنمايد ، يعنى مىاندازند تا بيست كامل شود . سوم : مناضله [ 1 ] مثل آنكه گويند : هركدام بيشتر از بيست تير بزند يكى يا دو يا سه او سابق است . و سبق در رمايه باطل مىشود به مردن اندازنده ، و آيا به مردن اسب دواننده باطل مىشود يا وارث او اسب مىدواند ؟ در آن خلاف است . فصل هشتم در جُعاله و آن مالى است كه شخصى جهت اوردن غلام گريخته يا چارواى ياغى شده يا عملى تعيين مىكند . و شروط آن پنج است :

--> [ 1 ] - مناضله قسم ثالث نيست ، بلكه همان محاطّه است و هرچند علّامه آن‌را در قواعد قسم‌ثالث گرفته است ، در تحرير آن را مرادف محاطّه دانسته است . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى ) ( 1 ) مخفى نماند كه فصل مستقلّ قرار دادن مطلب ذيل نامناسب است ، زيرا يكى از مباحث فصل ششم مىباشد .